پر عشق

نقدی بر برنامه جوپار سال 74- قسمت دوم

اما بزرگترین اشتباه انتخاب تیم نامناسب از طرف کمیته فنی بود. به واقع اصلن انتخابی صورت نگرفت. برنامه جوپار همانند ساده‌ترین برنامه‌های تابستانی در گروه اعلام شد و هرکس که ثبت‌نام کرد وارد برنامه شد. در آن برنامه چند نفر برای اولین بار پا به کوه گذاشتند، کسانی که حتی تا قبل از آن در تابستان هم یک قله بالای 3000 متر - شاید هم کمتر-  صعود نکرده بودند، کسانی که تفاوت گیره در سنگنوردی با گیره لباس را نمی‌دانستند و به طناب کوهنوردی نخ می‌گفتند. در آن زمان مکانیزم و رویه مشخصی برای انتخاب اعضای برنامه‌ها چه آقایان و چه خانم‌ها وجود نداشت. هیچ تفاوتی هم بین نوع برنامه‌ها قایل نبودیم. مهم نبود که برنامه زمستانی است یا تابستانی، دماوند است یا سیمک. 

خط الراس زیبای جوپار در زمستانخط الراس زیبای جوپار در زمستان

ادامه مطلب
   + بشیر ; ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/۱٠/۱٤
comment نظرات ()

نقدی بر برنامه جوپار سال 74. قسمت اول

مدت‌هاست که کوه نرفته‌ام و این وبلاگ هم به روز نشده است، برای همین هم من هم دوباره برگشتم به برنامه‌های قدیمی و واکاوی آن‌‌ها. شاید خنده دار باشد که بخواهی برنامه‌ای که 20 سال از اجرای آن گذشته باشد را دوباره مطرح کنی، بکاوی و آن را نقد کنی، اما من میخواهم این کار را انجام دهم. آن هم برنامه‌ای که می‌توانست چندین کشته بدهد که خوشبختانه این اتفاق نیافتاد اما درس‌های آن برنامه هنوز هم می‌تواند برای کسانی که تازه پا به کوه می‌گذارند و در اول راه هستند و حتی کسانی که سال‌ها تجربه کوهنوردی دارند هم مفید باشد. دلیل دیگر هم نزدیکی به سالروز آن برنامه و همچین جمع شدن دوستان آن سالها در کنار هم به کمک تلگرام است. اما آن برنامه:

در 30 آذر1374 یک تیم کوهنوردی از بانوان گروه کوهنوردی شهید حمیدرضا واعظی‌زاده به همراه 4 نفر از آقایان به قصد صعود قله جوپار وارد منطقه شدند. با توجه به بارش تازه برف در منطقه گروه به سختی از راهرو رجب عبور می‌کند اما عبور از دره خرپران به مشکل اصلی گروه تبدیل شد و این باعث اتلاف وقت زیاد و سرمازدگی نوع اول  تعدادی از اعضای تیم شد. در نهایت  و به هر سختی بعد از عبور همه تیم از دره خرپران در نیمه‌های شب، به تشخیص سرپرست، از ادامه مسیر تا پناهگاه منصرف و در همان محل درون یک چادر چهارنفره همه چهارده نفر تیم بیواک کردند.

ادامه مطلب
   + بشیر ; ٩:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/۱٠/٦
comment نظرات ()

تسلیت برای فاجعه منا

حادثه ای که در منا اتفاق افتاده است، چیزی فراتر از یک فاجعه است. از همان اول میخواستم در این خصوص چیزی بنویسم اما واقعن نتوانستم. در این حال حداقل یک تسلیت و همدردی با بازماندگان حداقل کاری است که میشود انجام داد. از صمیم قلب به همه بازماندگان و خانواده های قربانیان این فاجعه تسلیت میگویم. امیدوارم که بدور از جنجالهای سیاسی دلایل این کار بررسی شود تا در آینده شاهد همچین حوادثی نباشیم.

پی نوشت: این فاجعه و مرگ این همه انسان یک طرف، شنیدن مزخرفات و ادا اطوارهای روشنفکری یک طرف دیگر. واقعن نمی دانم جامعه ما به کجا می رود که این گونه بعضیها میتوانند چشم بر مرگ فجیع انسانها ببندند و آن را بهانه ای برای خندیدن و جوک گفتن، کنند.

   + بشیر ; ٦:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٧/٥
comment نظرات ()

مهاجران خارجی و وظیفه ما

این روزها یکی از مهمترین اخبار جهان، سیل پناهندگان از خاورمیانه به سمت اروپا است. فرای همه دلایل سیاسی و نظامی و ریشه‌های آن که بحث و جدل‌های زیادی در فضای رسانه‌ای و افکار عمومی کشورهای مختلف جهان را دامن زده است، واکنش‌های مردم کشورهای مختلف نیز جالب است. از سویی مردم و دولت‌‌های کشورهای شرق اروپا که خود تا همین چندسال پیش اسیر حکومت‌های کمونیستی بودند عموماً برخوردهای خصمانه‌ای با آوارگان داشتند تا حدی که حتی فیلمبردار یک شبکه تلویزیونی از پشت‌پا زدن به مردی که کودکی را در بغل دارد، نمی‌گذرد و از سوی دیگر مردم کشورهای مرکز و غرب اروپا که با عروسک‌ و غذا به استقبال قطار پناهجویان رفتند. در هر حال در هر کشوری همه گونه انسانی وجود دارد و نمی‌توان حکم کلی صادر کرد اما گمان دارم که پیشرفت در تکنولوژی و علم و دانش همراه با پیشرفت در مسایل انسانی و اخلاق است. اگر نگاهی به دورتادور دنیا بیاندازیم به نظر می‌رسد که مردم کشورهای پیشرفته‌تر عمومن در مسایل اخلاقی و انسانی هم جلوتر از مردم کشورهای عقب‌مانده و در حال توسعه می‌باشند. 

ادامه مطلب
   + بشیر ; ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٦/٢٤
comment نظرات ()

معرفی یک سایت خوب- مکتبخونه

 

"هدف مکتب خونه در دسترس قرار دادن آموزش با کیفیت بالا برای همه ی فارسی زبانان است. ما اعتقاد داریم که هیچ کس نباید به خاطر هیچ چیز از لذت یاد گرفتن محروم شود. نباید سن و سال یا مکان و موقعیت و امکانات مالی افرادی را از یاد گرفتن و موفقیت باز دارد."

متن بالا هدف و آرمان سایت مکتبخونه است. سایتی که به نظر من یک گنج برای همه کسانی که می خواهند یاد بگیرند. شما در این سایت می توانید ویدیوهای آموزشی از بهترین استادهای دانشگاههای خوب را به رایگان دریافت کنید و از دیدن آنها لذت واقعی یادگیری را بچشید. 

http://maktabkhooneh.org/

   + بشیر ; ۱:٥۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٦/۱٧
comment نظرات ()

سنگنوردی کودکان، آری یا نه؟

این چند روز بحث مفصلی توی وایبر برای اجرای یکی از برنامه‌های گروه واعظی زاده در گرفت. من در یک پست نقد جدی به اجرای این برنامه گرفتم که با واکنش گسترده و بیشتر مثبت دوستان و همنوردان قدیمی و هچنین اعتراض برگزارکنندگان برنامه مواجه شد. یکی  از مهمترین پاسخ‌هایی که بهم داده شد این بود که تو چه جوری بدون حضور در برنامه و فقط با دیدن چندتا عکس و  دو خط گزارش قضاوت می‌کنی و یا بعضی از جوانترها که اصلاً صلاحیت منو برای اظهار نظر رد کردند، به  همین علت تصمیم گرفتم به جز اینکه حرف‌هامو اونجا زدم، دلایلم را برای این نقد به طور مفصل اینجا بنویسم که هم بچه‌های واعظی بخونن، هم اینکه  شاید چند نفر دیگه هم بخونن و باعث شه اونها همچین اشتباهی را نکنند، و اما ماجرا:

قصه  با این گزارش از طرف مسئول روابط عمومی گروه کوهنوردی شهید واعظی‌زاده شروع شد:

با سلام خدمت تمام دوستان، دومین کمپینگ بقا در طبیعت با هدف چالش با دیواره و فرود و محک زدن توانایی‌های نوگلان شما و استفاده از ابزار در ارتفاعات  صاحب‌الزمان برگزار شد. آنچه ما را در این راه دلگرم می‌کند اطمینان و اعتماد  و همراهی شما والدین عزیز است. فرزندان شما بعضاً برای اولین بار از دیواره فرود آمدند و این نتیجه‌ایی جز آماده شدن ثمره‌های زندگی‌تان برای رودرو شدن با مسائل موجود در اجتماع ندارد.

تیم کمپینگ بقا در طبیعت گروه کوهنوردی شهید واعظی زاده  بسیار  امیدوار است همچنان با حمایت‌های شما در انجام برنامه‌های آتی رضایت فرزندان شما را جلب نماید. بهترین سپاس‌ها تقدیم  به شرکت‌کنندگان در این برنامه و والدین فهیم این عزیزان. روابط عمومی گروه کوهنوردی شهید واعظی‌زاده

با سلام، برنامه آموزشی امروز شامل سرفصل‌های زیر می‌باشد: 1- آموزش چگونگی یافتن گیاهان خوراکی در جنگل، 2- مقابله با بحران بی‌آبی 3- جهت‌یابی بدون داشتن قطب‌نما در روز و شب 4- تهیه نوشیدنی‌های مناسب در کوهنوردی

ادامه مطلب
   + بشیر ; ۳:٢٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/۳/۱٤
comment نظرات ()

شب تاریخی باشگاه دماوند

هم اکنون از جلسه باشگاه برگشته‌ام، جلسه ای که به منظور چاره‌جویی و یافتن راهی برای رفع مشکل باشگاه دماوند و بخصوص سعید صبور تشکیل شده بود. من هم در مطلبی قبل از شرکت در جلسه مواردی را ذکر کرده بودم و راه حل‌هایی که به نظرم رسیده بود را ذکر کرده بود. اما آنچه که امشب گذشت فراتر از تصور من و گمان می‌کنم حتی خوشبین‌ترین افراد نیز نمی‌توانستند آن را پیش‌بینی کنند. امشب یک بار دیگر ثابت کرد که بزرگترین پشتیبان و پایگاه قدرت سازمان‌های مردم نهاد موفق، اعضای آن‌ها هستند. امشب همه اعضای گروه از مسن‌ترین و با سابقه‌ترین اعضا تا عضوی که شاید هنوز چند هفته‌ای از شروع دوره آموزشی‌اش نگذشته است حماسه‌ای آفریدند. مبلغ بسیار زیادی از آنچه که برای کمک به سعید صبور مدیرعامل اسبق باشگاه، احتیاج بود جمع‌آوری شد. اعضای باشگاه اجازه ندادند که کار به برگزاری کمپین و مذاکره و جلسه با دیگران برسد. آفرین به این همت و همبستگی، درود بر شرافت همه اعضای باشگاه و دیگر کوهنوردان غیر عضو که کمک کردند و شبی خاطره‌انگیز را در تاریخ باشگاه دماوند ثبت کردند. چهارم خرداد نود و چهار برای همیشه در خاطره اعضای باشگاه خواهد ماند. این است سرمایه واقعی باشگاه دماوند، آنچه که علی‌رغم همه سختی‌ها و دشواری ها بیش از 60 سال این باشگاه را زنده نگاه داشته است. قدر این سرمایه را بدانیم.

جا دارد یک تشکر ویژه هم از سهند عقدایی داشته باشم که بدون شک قسمت مهمی از اتفاق امشب مدیون تیزهوشی و مدیریت خوب او در جلسه  بود.

   + بشیر ; ۸:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/۳/٥
comment نظرات ()

نگاهی به حکم دادگاه در خصوص باشگاه دماوند و سعید صبور

فاجعه بهمن دیزین سال 1388 یکی از بزرگترین و تلخ‌ترین حوادث سال‌های اخیر کوهنوردی کشور است که در آن 8 کوهنورد به همراه مربیشان را در کام مرگ کشید. امروز بعد از سال‌ها و در جواب شکایت خانواده‌‌ها حکم قطعی دادگاه صادر شده است و در این بین سعید صبور مدیرعامل وقت باشگاه محکوم به پرداخت 450 میلیون تومان دیه و همچنین دوسال حبس تعزیری شده است. حکمی که به سعید صبور ابلاغ نیز شده است و شاید زمانی که شما مشغول خواندن این متن هستید، سعید خود را معرفی کرده باشد و دوران حبسش آغاز شده باشد، چیزی که به نظر می‌رسد در نوع خود اولین مورد باشد که یک مدیرعامل ورزشی به دلیل یک اتفاق ورزشی راهی زندان شود.

این مورد را باید از چند دیدگاه باید نگریست:

 1- در یک دید کلی، در حال حاظر مهمترین اقدام باشگاه دماوند به طور خاص و جامعه کوهنوردی به طور عام حمایت کامل و تمام قد از سعید صبور و جلوگیری از اجرای حکم زندان می‌باشد. مسلماً   زندان جای انسان شرافتمند، پدر یک خانواده و کسی که در تلاش برای گسترش و ترویج ورزش بوده است، نمی‌باشد. فارغ از اینکه از دیدگاه ما چقدر سعید مقصر بوده است و یا چقدر حکم دادگاه عادلانه می‌باشد، زندان جایگاه یک مدیر ورزشی نیست.

2- از سوی  دیگر در باشگاه دماوند همه باید باور داشته باشیم که در این حادثه جان 8 نفر از دست رفته است، که حداقل 6 نفر از آنها و خانواده هایشان به نام و اعتبار باشگاه دماوند اعتماد کرده بودند و خود را در اختیار باشگاه و مربیان آن سپرده بودند، باید بپذیریم که مقصر بوده‌ایم و باید پاسخگوی خانواده جانباختگان باشیم. باید حق بدهیم به خانواده‌هایی که عزیزانشان را از دست داده‌اند که از باشگاه و مقصران این حادثه عصبانی باشند و سعی نکنیم با فرافکنی و ایراد اتهام به نظام حقوقی و زیرسوال بردن دادگاه و قاضی و یا تقلیل این فاجعه به یک حادثه محتمل طبیعی، از بار مسئولیت خود بکاهیم.

3- علی رغم اینکه باید ریشه‌های این حادثه کاملن واکاوی شود و در اختیار افکار عمومی و بخصوص اعضای باشگاه قرار گیرد اما امروز مهمترین کار، یافتن راهی برای جلوگیری از اجرای حکم سعید صبور است. بدین منظور باید از همه توان و اراده اعضای باشگاه، کوهنوردان، جامعه ورزشی و همچین مسولین ورزشی استفاده کرد.

در وهله اول باید تلاش کنیم تا مهلتی از قاضی پرونده در خصوص اجرای حکم بگیریم، به مصداق ضرب المثل قدیمی از این ستون به اون ستون فرج است بتوانیم در طی این مدت سایر اقدامات لازم را انجام دهیم.

در مرحله بعد باید پیشکسوتان و بزرگان باشگاه با خانواده‌‌های جانباختگان وارد مذاکره شوند و سعی کنند رضایت اولیا دم را کسب کنند. برای این کار می‌توان علاوه از بزرگان باشگاه، به فراخور  موقعیت هر خانواده از گروه‌ها و افراد مرجع جامعه نیز استفاده کرد.

قدم بعد تلاش برای جمع‌آوری دیه است. بدون شک بزرگترین پشتوانه و سرمایه سمن‌هایی همچون باشگاه دماوند اعضای آن هستند. همانگونه که تاکنون نشان داده‌ شده است اکثر اعضای باشگاه با یک اتحاد و همبستگی مثال زدنی در میدان عمل حاضر شده‌اند. همه اعضا مشکل سعید را مشکل خود می‌دانند و خود را متعهد به کمک و حل آن . در این میان لازم است که این پتانسیل و نیروی عظیم به شکل درستی به کار گرفته شود و سعی شود به بهترین وجهی سازمان‌دهی و استفاده شود.

یکی دیگر از راه‌های جمع‌آوری پول تشکیل یک کمپین کمک و یا نوعی گلریزان است اما باید توجه داشت که این کار نیاز به یک فعالیت حرفه‌ای و قدم به قدم دارد. بایستی با برنامه‌ریزی درست و استفاده بجا و منطقی از رسانه‌های جمعی و عمومی، تبلیغات صحیح و موثری در این خصوص انجام داد تا بتوان قسمت عمده از مبلغ دیه را جمع‌آوری کرد.

حرکت دیگر استفاده و درخواست کمک از متولیان رسمی و غیررسمی ورزش کشور است، باید با وزارت ورزش و جوانان وارد مذاکره شد و درخواست کمک کرد. همانگونه که در هنگام مسابقات و افتخارات وزارت ورزش حضوری پر رنگ دارد در هنگام سختی‌ها و دشواری‌ها برای یکی از قدیمی ترین و ریشه‌دارترین تشکل‌های ورزشی نیز باید پشتیبان آن باشد. وزارتخانه نباید اجازه دهد مدیرعامل یکی از باشگاه‌های ورزشی به دلیل عملکرد ورزشی به زندان برود. این کمترین خواسته‌ای است که از وزارت ورزش می‌توان داشت. در این راه فدراسیون کوهنوردی و شخص رییس فدراسیون به عنوان رابط بین جامعه کوهنوردی و وزارت‌خانه نقش مهمی دارد. از سوی دیگر باید با اجرای برنامه‌های تبلیغی فضا را برای این کار مهیا کنیم. حسین رضایی به عنوان مدیرروابط عمومی فدراسیون و همچنین یک مجری تلویزیون می‌تواند کمک شایانی در رسانه‌ای کردن این خواسته ورزشکاران داشته باشد از سوی دیگر در یک زمان مشخص فراخوانی برای حضور کوهنوردان در مقابل وزارت ورزش می‌تواند فشارها را بر این وزرات‌خانه برای انجام اقدامات لازم و سریع وارد نماید.

بخش‌های دیگر سیستم حاکمیتی مانند شورای شهر، مجلس شورای اسلامی، دولت نیز می‌توانند به عنوان گزینه‌های دیگر مورد نظر قرار گیرد اما لازمه موفقیت در این زمینه، برنامه‌ریزی مناسب، استفاده بجا و منطقی از افکار عمومی و همچین بکارگیری درست از قانون است.  

امیدوارم بتوانیم با همدلی و همراهی همه کوهنوردان، این مشکل را حل کنیم و باشگاه دماوند را دوباره به روزهای خوب خود برگردانیم.

پی نوشت: اصرار داشتم که این مطلب حتمن قبل از جلسه دوشنبه که در این خصوص قرار بود تشکیل شود، نوشته و منتشر شود تا صحبت ها و وقایع جلسه در نوشته ام تاثیری نداشته باشد. به همین دلیل با سرعت نوشتم و حتی فرصت نکردم که مطلب را ویرایش کنم، اما الان که از جلسه برگشته ام سرشار از انرژی هستم. باور کردنی نیست که بیش از 220 میلیون تومان از طرف اعضای باشگاه دماوند و کوهنوردان دیگر گروه ها جمع شده است. برای این اتفاق باید مطلبی جدا نوشت.

 

 

 

 

   + بشیر ; ٢:٠۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/۳/٥
comment نظرات ()
← صفحه بعد