نگاهی به حکم دادگاه در خصوص باشگاه دماوند و سعید صبور

فاجعه بهمن دیزین سال 1388 یکی از بزرگترین و تلخ‌ترین حوادث سال‌های اخیر کوهنوردی کشور است که در آن 8 کوهنورد به همراه مربیشان را در کام مرگ کشید. امروز بعد از سال‌ها و در جواب شکایت خانواده‌‌ها حکم قطعی دادگاه صادر شده است و در این بین سعید صبور مدیرعامل وقت باشگاه محکوم به پرداخت 450 میلیون تومان دیه و همچنین دوسال حبس تعزیری شده است. حکمی که به سعید صبور ابلاغ نیز شده است و شاید زمانی که شما مشغول خواندن این متن هستید، سعید خود را معرفی کرده باشد و دوران حبسش آغاز شده باشد، چیزی که به نظر می‌رسد در نوع خود اولین مورد باشد که یک مدیرعامل ورزشی به دلیل یک اتفاق ورزشی راهی زندان شود.

این مورد را باید از چند دیدگاه باید نگریست:

 1- در یک دید کلی، در حال حاظر مهمترین اقدام باشگاه دماوند به طور خاص و جامعه کوهنوردی به طور عام حمایت کامل و تمام قد از سعید صبور و جلوگیری از اجرای حکم زندان می‌باشد. مسلماً   زندان جای انسان شرافتمند، پدر یک خانواده و کسی که در تلاش برای گسترش و ترویج ورزش بوده است، نمی‌باشد. فارغ از اینکه از دیدگاه ما چقدر سعید مقصر بوده است و یا چقدر حکم دادگاه عادلانه می‌باشد، زندان جایگاه یک مدیر ورزشی نیست.

2- از سوی  دیگر در باشگاه دماوند همه باید باور داشته باشیم که در این حادثه جان 8 نفر از دست رفته است، که حداقل 6 نفر از آنها و خانواده هایشان به نام و اعتبار باشگاه دماوند اعتماد کرده بودند و خود را در اختیار باشگاه و مربیان آن سپرده بودند، باید بپذیریم که مقصر بوده‌ایم و باید پاسخگوی خانواده جانباختگان باشیم. باید حق بدهیم به خانواده‌هایی که عزیزانشان را از دست داده‌اند که از باشگاه و مقصران این حادثه عصبانی باشند و سعی نکنیم با فرافکنی و ایراد اتهام به نظام حقوقی و زیرسوال بردن دادگاه و قاضی و یا تقلیل این فاجعه به یک حادثه محتمل طبیعی، از بار مسئولیت خود بکاهیم.

3- علی رغم اینکه باید ریشه‌های این حادثه کاملن واکاوی شود و در اختیار افکار عمومی و بخصوص اعضای باشگاه قرار گیرد اما امروز مهمترین کار، یافتن راهی برای جلوگیری از اجرای حکم سعید صبور است. بدین منظور باید از همه توان و اراده اعضای باشگاه، کوهنوردان، جامعه ورزشی و همچین مسولین ورزشی استفاده کرد.

در وهله اول باید تلاش کنیم تا مهلتی از قاضی پرونده در خصوص اجرای حکم بگیریم، به مصداق ضرب المثل قدیمی از این ستون به اون ستون فرج است بتوانیم در طی این مدت سایر اقدامات لازم را انجام دهیم.

در مرحله بعد باید پیشکسوتان و بزرگان باشگاه با خانواده‌‌های جانباختگان وارد مذاکره شوند و سعی کنند رضایت اولیا دم را کسب کنند. برای این کار می‌توان علاوه از بزرگان باشگاه، به فراخور  موقعیت هر خانواده از گروه‌ها و افراد مرجع جامعه نیز استفاده کرد.

قدم بعد تلاش برای جمع‌آوری دیه است. بدون شک بزرگترین پشتوانه و سرمایه سمن‌هایی همچون باشگاه دماوند اعضای آن هستند. همانگونه که تاکنون نشان داده‌ شده است اکثر اعضای باشگاه با یک اتحاد و همبستگی مثال زدنی در میدان عمل حاضر شده‌اند. همه اعضا مشکل سعید را مشکل خود می‌دانند و خود را متعهد به کمک و حل آن . در این میان لازم است که این پتانسیل و نیروی عظیم به شکل درستی به کار گرفته شود و سعی شود به بهترین وجهی سازمان‌دهی و استفاده شود.

یکی دیگر از راه‌های جمع‌آوری پول تشکیل یک کمپین کمک و یا نوعی گلریزان است اما باید توجه داشت که این کار نیاز به یک فعالیت حرفه‌ای و قدم به قدم دارد. بایستی با برنامه‌ریزی درست و استفاده بجا و منطقی از رسانه‌های جمعی و عمومی، تبلیغات صحیح و موثری در این خصوص انجام داد تا بتوان قسمت عمده از مبلغ دیه را جمع‌آوری کرد.

حرکت دیگر استفاده و درخواست کمک از متولیان رسمی و غیررسمی ورزش کشور است، باید با وزارت ورزش و جوانان وارد مذاکره شد و درخواست کمک کرد. همانگونه که در هنگام مسابقات و افتخارات وزارت ورزش حضوری پر رنگ دارد در هنگام سختی‌ها و دشواری‌ها برای یکی از قدیمی ترین و ریشه‌دارترین تشکل‌های ورزشی نیز باید پشتیبان آن باشد. وزارتخانه نباید اجازه دهد مدیرعامل یکی از باشگاه‌های ورزشی به دلیل عملکرد ورزشی به زندان برود. این کمترین خواسته‌ای است که از وزارت ورزش می‌توان داشت. در این راه فدراسیون کوهنوردی و شخص رییس فدراسیون به عنوان رابط بین جامعه کوهنوردی و وزارت‌خانه نقش مهمی دارد. از سوی دیگر باید با اجرای برنامه‌های تبلیغی فضا را برای این کار مهیا کنیم. حسین رضایی به عنوان مدیرروابط عمومی فدراسیون و همچنین یک مجری تلویزیون می‌تواند کمک شایانی در رسانه‌ای کردن این خواسته ورزشکاران داشته باشد از سوی دیگر در یک زمان مشخص فراخوانی برای حضور کوهنوردان در مقابل وزارت ورزش می‌تواند فشارها را بر این وزرات‌خانه برای انجام اقدامات لازم و سریع وارد نماید.

بخش‌های دیگر سیستم حاکمیتی مانند شورای شهر، مجلس شورای اسلامی، دولت نیز می‌توانند به عنوان گزینه‌های دیگر مورد نظر قرار گیرد اما لازمه موفقیت در این زمینه، برنامه‌ریزی مناسب، استفاده بجا و منطقی از افکار عمومی و همچین بکارگیری درست از قانون است.  

امیدوارم بتوانیم با همدلی و همراهی همه کوهنوردان، این مشکل را حل کنیم و باشگاه دماوند را دوباره به روزهای خوب خود برگردانیم.

پی نوشت: اصرار داشتم که این مطلب حتمن قبل از جلسه دوشنبه که در این خصوص قرار بود تشکیل شود، نوشته و منتشر شود تا صحبت ها و وقایع جلسه در نوشته ام تاثیری نداشته باشد. به همین دلیل با سرعت نوشتم و حتی فرصت نکردم که مطلب را ویرایش کنم، اما الان که از جلسه برگشته ام سرشار از انرژی هستم. باور کردنی نیست که بیش از 220 میلیون تومان از طرف اعضای باشگاه دماوند و کوهنوردان دیگر گروه ها جمع شده است. برای این اتفاق باید مطلبی جدا نوشت.

 

 

 

 

/ 0 نظر / 51 بازدید